فصل اول ظهور اسلام پيامبر بزرگوار اسلام ( ص ) فرزند عبد اللّه ابن عبد المطلب ابن هاشم قريشى است كه در فاصلهء بين سالهاى 569 - 571 م . مقارن با سلطنت انوشيروان به دنيا آمد . حضرت در اوايل عمر خود پدرش را از دست داد و هنگامى كه به سن شش سالگى رسيد ، مادرش آمنه دختر وهب نيز درگذشت . حضرت تحت سرپرستى پدربزرگ خود يعنى عبد المطلب قرار گرفت . چندى نگذشت كه عبد المطلب نيز دار فانى را وداع گفت و ابو طالب عموى بزرگ حضرت عهده‌دار سرپرستى وى شد . حضرت در جوانى به اتفاق ابو طالب به تجارت اشتغال ورزيد . ضمن مسافرتهاى تجارى آثارى كه حاكى از ذكاوت و هوش سرشار و درستكارى حضرت بود از وى نمودار شد و به دليل داشتن همين صفات پسنديده در ميان قبايل عرب به محمد امين معروف شد . مقارن همين احوال با استفاده از سرمايهء يكى از زنان متمول عرب به نام خديجه به تجارت پرداخت . طولى نكشيد كه در سن 25 سالگى با خديجه كه حدود 40 سال داشت ، ازدواج كرد . حضرت در زمانى كه حدود 40 سال از عمرش سپرى شده بود ، گوشه‌نشينى اختيار كرد . او اغلب اوقات براى